.
hed


"اضطراب جدایی را بهتر درک کنیم"

فرد مبتلا به اختلال اضطراب جدایی در مورد جدا شدن از اشخاصی که به آنها دلبستگی دارد به قدری می‌ترسد یا مضطرب است که از لحاظ رشدی نامناسب است. نگرانی و افکار فرد مبتلا حول موضوعاتی چون ، از دست دادن و یا صدمه دیدن عزیزانش و یا بروز وقایعی که منجر به جدایی او از عزیزانش میشود، می گردد. به همین دلیل  در فرد ترس یا اضطراب مداوم و اکراه از دور شدن از اشخاص دلبسته به علاوه کابوس‌ها و نشانه‌های جسمانی ناراحتی، وجود دارد.
گرچه این نشانه‌ها اغلب در کودکی ایجاد می‌شوند، اما می‌توانند در بزرگسالی نیز ابراز شوند.

 
ملاک‌های تشخیصی زیر برای تشخیص گذاری متخصصان پیشنهاد شده است:
A. ترس یا اضطراب نامتناسب با سطح رشدی و بیش از اندازه درباره جدایی از کسانی که فرد به آنها دلبسته است، به صورتی که توسط حداقل سه مورد زیر مشخص می‌شود:
1. ناراحتی بیش از حد مکرر هنگام پیش‌بینی یا تجربه کردن جدایی از خانه یا از اشخاص مورد دلبستگی اصلی.
2. نگرانی مداوم و بیش از حد در مورد از دست دادن و یا وارد شدن صدمه احتمالی به اشخاص مورد دلبستگی اصلی، مانند بیماری، جراحت، بلایا یا مرگ.
3. نگرانی مداوم و بیش از حد در مورد واقعه ناگوار (مثل گم شدن، مورد آدم‌ربایی قرار گرفتن، تصادف کردن، مریض شدن) که موجب جدایی از شخص مورد دلبستگی اصلی شود.
4. اکراه یا امتناع مداوم از بیرون رفتن، دور شدن از خانه، رفتن به مدرسه، رفتن به محل کار، یا جای دیگر به علت ترس از جدایی.
5. ترس یا بی‌میلی مداوم و بیش از حد در مورد تنها یا بدون اشخاص مورد دلبستگی بودن در خانه یا محیط‌های دیگر.
6. بی‌میلی یا امتناع مداوم در خوابیدن دور از خانه یا به خواب رفتن بدون نزدیک بودن به شخص مورد دلبستگی اصلی
7. کابوس‌های مکرر که موضوعات جدایی را دربردارند.
8. شکایت‌های مکرر نشانه‌های جسمانی (مثل سردرد، دل درد، تهوع، استفراغ) وقتی جدایی از اشخاص مورد دلبستگی اصلی روی می‌دهد یا انتظار می‌رود.
B. این ترس، اضطراب، یا اجتناب مداوم است، حداقل 4 هفته در کودکان و نوجوانان و معمولاً 6 ماه یا بیشتر در بزرگسالان ادامه می‌یابد.
C. این اختلال، ناراحتی یا اختلال قابل‌ملاحظه بالینی در عملکرد اجتماعی، تحصیلی، شغلی یا زمینه‌های مهم دیگر عملکرد ایجاد می‌کند.
D. این اختلال با اختلال روانی دیگر بهتر توجیه نمی‌شود، مانند امتناع از ترک کردن خانه به علت مقاومت بیش از حد در برابر تغییر در اختلال طیف اوتیسم؛ هذیان‌ها یا توهمات مربوط به جدایی در اختلالات روان‌پریشی؛ امتناع از بیرون رفتن بدون همراه قابل اعتماد در آگورافوبی؛ نگرانی‌ها درباره بیماری یا صدمه دیگر که برای افراد مهم دیگر روی دهند در اختلال اضطراب فراگیر؛ یا نگرانی‌ها درباره مبتلا بودن به یک بیماری در اختلال اضطراب بیماری.

برای کاهش علایم و درمان بهترین راه ،کمک گرفتن از متخصصین در این حوزه می باشد.


تهیه و تنظیم متن: هلیا زرشناس



 

گروه آموزشی کیهان
رتبه یک ارشد و دکتری روانشناسی و مشاوره
دانشجویان دانشگاه شهیدبهشتی و تهران



لینک های مرتبط

 

نظرات بينندگان
غیر قابل انتشار : 0
در انتظار بررسی: 0
انتشار یافته : 1
psy
|
1398/10/03 - 12:26
0
0
درود بر شما. عالی بود
نظرات كاربران :
نام :
ايميل :
متن نظر : * 
 
متن بالا را وارد نماييد* 
 
.