.
hed

با اختلال هرزه خواری در DSM 5 آشنا شویم



 
اختلال هرزه خواری، اختلال پیکا، اختلال pica، اختلالات روانی، آسیب شناسی روانی

اختلال هرزه‌خواری

ویژگی‌های تشخیصی

ویژگی اصلی هرزه‌خواری، خوردن مواد غیرمغذی و غیرغذایی به صورت مداوم طی مدت حداقل 1 ماه (ملاک A) است که به قدر کافی شدید هست که توجه بالینی را موجه سازد. موادی که معمولا خورده می‌شوند بسته به سن و موجود بودن تفاوت دارند و چیزهایی نظیر کاغذ، صابون، مو، نخ، پشم، خاک، گچ، گرد تالک (طلق)، رنگ، آدامس، فلز، ریگ، ذغال چوب، گِل، نشاسته، یا یخ را دربر می‌گیرند. اصطلاح غیرغذایی به این علت منظور شده که تشخیص هرزه‌خواری در مورد خوردن فرآورده‌های غذایی که حاوی کمترین مواد غذایی هستند کاربرد ندارد. معمولا هیچ بیزاری از غذا در کل، وجود ندارد. خوردن مواد غیرمغذی و غیرغذایی باید از لحاظ رشدی نامناسب باشد (ملاک B) و بخشی از شیوه‌ای نباشد که از لحاظ فرهنگی تأیید شده یا از لحاظ اجتماعی بهنجار محسوب شده باشد (ملاک C). حداقل سن 2 سال برای تشخیص هرزه‌خواری توصیه شده تا به دهان بردن چیزها توسط کودکان که از لحاظ رشدی طبیعی است و به فرو دادن منجر می‌شود، کنار گذاشته شود. خوردن مواد غیرمغذی و غیرغذایی می‌تواند ویژگی مرتبط با اختلالات روانی دیگر باشد (مثل ناتوانی عقلانی [اختلال عقلانی رشدی]، اختلال طیف اوتیسم، اسکیزوفرنی). اگر این رفتار خوردن منحصرا در زمینه اختلال روانی دیگر روی دهد، تشخیص مجزای هرزه‌خواری فقط در صورتی باید داده شود که رفتار خوردن به قدر کافی شدید باشد که توجه بالینی بیشتر را موجه سازد (ملاک D).

ملاک‌های تشخیصی

A. خوردن مداوم مواد غیرمغذی و غیرغذایی در طول دوره حداقل 1 ماه.

B. خوردن مواد غیرمغذی و غیرغذایی با سطح رشد فرد نامناسب است.

C. این رفتار خوردن بخشی از شیوه هنجاری که از لحاظ فرهنگی یا اجتماعی تأیید شده باشد نیست.

D. اگر رفتار خوردن در زمینه اختلال روانی دیگر (مثل ناتوانی عقلانی [اختلال عقلانی رشدی]، اختلال طیف اوتیسم، اسکیزوفرنی) یا بیماری جسمانی (از جمله حاملگی) روی دهد، به قدر کافی شدید هست که توجه بالینی اضافی را موجه سازد.

 

 

 

اختلال نشخوار

ویژگی‌های تشخیصی

ویژگی اصلی اختلال نشخوار، نشخوار مکرر غذاست که پس از تغذیه یا خوردن ظرف مدت حداقل 1 ماه روی می‌دهد (ملاک A). مقداری از غذایی که قبلا بلعیده شده ممکن است بدون تهوع آشکار، قی کردن غیرارادی، یا نفرت، به دهان برگردانده شود. امکان دارد غذا دوباره جویده و بعد از دهان بیرون ریخته شود یا دوباره بلعیده شود. نشخوار در اختلال نشخوار باید مکرر باشد، حداقل چندبار در هفته روی دهد، مخصوصا به صورت روزانه.

ملاک‌های تشخیصی

A. نشخوار مکرر غذا ظرف مدت حداقل 1 ماه، غذای نشخوار شده ممکن است دوباره جویده، دوباره بلعیده، یا تف کرده شود.

B. نشخوار مکرر ناشی از بیماری معدی- روده‌ای مربوط یا بیماری جسمانی دیگر نیست (مثل برگرداندن معدی- مروی، تنگی مجرای باب‌المعده).

C. این اختلال خوردن منحصرا در طول دوره بی‌اشتهایی عصبی، پرخوری عصبی، یا اختلال مصرف غذای پرهیز/ محدودکننده روی نمی‌دهد.

D. اگر نشانه‌ها در زمینه اختلال روانی دیگری روی دهند (مثل ناتوانی عقلانی [اختلال عقلانی رشدی]، یا اختلال عصبی- رشدی دیگر) به قدر کافی شدید هستند که توجه بالینی بیشتر را موجه سازند.


منبع: جزوه آسیب شناسی روانی کیهان

 

گروه آموزشی کیهان 
رتبه یک ارشد و دکتری روانشناسی و مشاوره
تحت نظارت مرکز خدمات روانشناسی و مشاوره کیهان



اختلالات روانی، اختلال هرزه خواری، اختلال پیکا، اختلال pica، اختلالات روانی، آسیب شناسی روانی هالجین، منابع ارشد روانشناسی، گروه آموزشی کیهاناختلالات روانی، اختلال هرزه خواری، اختلال پیکا، اختلال pica، اختلالات روانی، آسیب شناسی روانی هالجین، منابع ارشد روانشناسی، گروه آموزشی کیهاناختلالات روانی، اختلال هرزه خواری، اختلال پیکا، اختلال pica، اختلالات روانی، آسیب شناسی روانی هالجین، منابع ارشد روانشناسی، گروه آموزشی کیهان
 

نظرات كاربران :
نام :
ايميل :
متن نظر : * 
 
متن بالا را وارد نماييد* 
 
.