.
تبلیغات

ارسالی از :

کیهانی 94 ، آیدا مفخّمی(تهران)

 

کنکور 94 با همه فراز و نشیب‌هایش گذشت. دو هفته‌ای در سوگ سوالات پاسخ نداده و حسرت مطالبی که کم‌تر از بقیه به آنها بها داده بودم و دست بر قضا در کنکور سر و کله‌شان پیدا شده بود گذراندم. اما امروز وقتی کمی واقع‌بینانه‌تر به 7 ماه گذشته‌ای که برای کنکور آماده می‌شدم، نگاه می کنم و خودم را با خودِ 7 ماه قبل مقایسه می‌کنم، کنکور 94 برایم معنای جدیدی پیدا می‌کند. به راستی واقعاً این من بودم که در تمام این مدت، هر روز با کشیدن جدول ساعات مطالعاتی و یادداشت دقیق آنها به زندگی ام نظم تازه‌ای داده بودم؟! واقعیت این است که کنکور 94 مسیر تازه‌ای را به من نشان داده بود که تا به حال امتحانش نکرده بودم. من تصمیم گرفته بودم که تغییر کنم. «تلاش در راه رسیدن به هدف» یکی از لذت‌بخش‌ترین تجربه‌هایی بود که شاید فارغ از رسیدن به نتیجه‌ای مشخص، خودش به تنهایی به من انگیزه تغییر داده بود. اینکه هر کدام از روزها و ساعتها برای من ارزش داشت و این بار من برای ساعت‌هایی که در گذشته تنها شاهد گذرانشان بودم، «نقشه‌» ای داشتم. باید تنظیم می‌کردم چه ساعتی بخوابم و بیدار شوم، کی و چقدر به تفریحاتم بپردازم و چه موقع خودم را سر میز مطالعه‌ام بنشانم. «هدف»، آن چیزی بود که همه این منظم بودن‌ها و به خود توجه‌کردن ها را توجیه می‌کرد.


چند روز‌ِ پس از کنکور، همراه دیگران در تب و تاب نتیجه بودم. می‌دانستم آنطور که می‌خواستم کنکور را خوب نداده بود. حتماً در این مسیر 7 ماهه اشتباهاتی هم داشته‌ام. ولی خوب حالا که چی؟! اگر به آن هدفی که داشتم نرسم معنی‌اش این خواهد بود که طی این مدت وقت‌م را بیهوده هدر داده بودم؟ و بی جهت به خودم سخت گرفته بودم؟

جزوات روانشناسی، ارشد روانشناسی، منابع ارشد روانشناسی، ارشد روانشناسی بالینی، دفترچه روانشناسی،‌کنکور روانشناسی، مصاحبه روانشناسی، رتبه های روانشناسی


راستش یک هفته‌ای طول کشید تا به تصمیم برسم که باید چه کنم. حالا که این مطلب را می‌نویسم نگاه دیگری به داستان پیدا کرده ام. دیگر حتی خود آن هدف آن‌قدرها برایم داغ نیست. اگرچه لذت رسیدن به هدف را هرگز انکار نمی‌کنم، اما می‌خواهم بگویم به نفس «هدف داشتن» و مسیری که به دنبال آن شکل می‌گیرد، اهمیت بیشتری‌ می‌دهم، واقعاً منتظر چالش‌های بعدی زندگی هستم.
دوستان عزیزم، همه ما شاید به آن هدف مشخصی که هرکدام در ذهنمان چارچوب بندی کرده بودیم نرسیم. اما نادیده نگیریم که اتفاق مهم‌تر این بود که به «هدف‌دار شدن» رسیدیم. پیشنهادم این است که بیاییم تا قبل از اینکه دیر شود و نشخوارهای ذهنی‌مان بر ما مسلط شوند، دوباره بلند شویم و حرکت روبه‌جلومان را از نو شروع کنیم. این‌بار با هدفی تازه و نگاهی بهتر. شاید موفقیت همین نگاه نو پیدا کردن باشد!

برایتان بهترین‌ اتفاق‌ها را آرزو می‌کنم.
آیدا مفخّمی

---------------
ضمن تشکر فراوان از آیدا مفخّمی عزیز، منتظر مطالب شما دوستان هم هستیم.



جزوات رتبه های برتر روانشناسی، منابع روانشناسی، منابع ارشد روانشناسی، پکیج کامل کیهان، جزوات کیهان، کیهان کارشناسی ارشد روانشناسی، ارشد روانشناسی، کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، منابع ارشد روانشناسی، دانلود جزوات روانشناسیجزوات رتبه های برتر روانشناسی، منابع روانشناسی، منابع ارشد روانشناسی، پکیج کامل کیهان، جزوات کیهان، کیهان کارشناسی ارشد روانشناسی، ارشد روانشناسی، کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، منابع ارشد روانشناسی، دانلود جزوات روانشناسیجزوات رتبه های برتر روانشناسی، منابع روانشناسی، منابع ارشد روانشناسی، پکیج کامل کیهان، جزوات کیهان، کیهان کارشناسی ارشد روانشناسی، ارشد روانشناسی، کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، منابع ارشد روانشناسی، دانلود جزوات روانشناسی

تعداد بازديد : 1855
نظرات بينندگان
غیر قابل انتشار : 0
در انتظار بررسی: 0
انتشار یافته : 9
fatemeh
|
1393/11/30 - 09:11
0
4
سلام آيدا جان منم كاملا باشما موافقم لذت در مسير است نه مقصد، هدفدار بودن باعث مفيد بودن چرخه زندگيست! باآرزوي موفقيت براي شما
زهره
|
1393/11/30 - 10:26
0
5
نگاه خیلی خیلی خیلی خوبی بود آیدا جان
aa
|
1393/11/30 - 15:38
0
4
ولی مسیر هرچند لذتبخش باشه اگه نتونه فرد رو به مقصد برسونه انتهای مسیر تو میمونی با یه درماندگی عمیق که به راحتی درمان نمیشه پس مسیر و مقصد هردو مهم هستن حتی رسیدن به مقصد مهمتره چون رفتارهای آیندتو رسیدن به مقصد که تعیین میکنه
پاسخ ها
لیلا
|
1393/12/02 - 16:06
من هم با نظر شما موافقم.
ایدا
|
1393/12/04 - 15:01
با شما موافقم که توجه به مقصد و هدف خیلی مهمه(مسلما قرار نیست بی هدف مسیری رو طی کنیم) اما اگه سعی کنیم با مسیری که میریم حال کنیم حداقل موقع رسیدن به انتهای اون مسیر توشه ای با خودمون داریم که پر از حس خوب و پختگیه.حتی اگه اون نتیجه مشخص که تو ذهنمون ترسیم کردیم حاصل تشده باشه
farideh
|
1393/11/30 - 15:55
0
6
احسنت آیدا جان.بی شک شما انسان با فراستی هستید.این قسمت از پستتون به نظرم بولده:"پیشنهادم این است که بیاییم تا قبل از اینکه دیر شود و نشخوارهای ذهنی‌مان بر ما مسلط شوند، دوباره بلند شویم و حرکت روبه‌جلومان را از نو شروع کنیم. این‌بار با هدفی تازه و نگاهی بهتر. شاید موفقیت همین نگاه نو پیدا کردن باشد!"مطمئنا با این نگرش به عنوان یک روانشناس آینده روشنی خواهی داشت.موفق باشی
Farid
|
1393/12/01 - 13:06
2
4
اعتراف میکنم اگه من استعداد نویسندگی خانم مفخمی رو داشتم دست به قلم میشدم وسطاش فراموش کردم دارم متن یه کنوکری مثل خودمو میخونم. رفتم تو حس کتاب های نویسنده های بزرگ قشنگ بود مخصوصا هایلایت شده هاش بازم بنویس برامون خانم مفخمی من استعداد ندارم و الا مینوشتم :-( بازم بنویس برامون :-)
لیلا
|
1393/12/02 - 16:06
0
3
عمل کردن به این چنین حرفهایی برای همه انسان ها میسر نیست ، نه اینکه آدم های ضعیفی باشن ، نه ، بلکه شرایط همیشه اون جوری نیست که آدم ها میخوان . خیلی مسائل شخصی در زندگی انسان ها قابل پیش بینی نیست . زندگی ها خیلی با هم فرق داره و شاید برای یک عده فقط 1 گزینه بیشتر وجود نداشته باشه.
آیدا
|
1393/12/04 - 14:56
0
3
خیلی ممنونم از لطف نظر همه دوستان. خوشحالم که به دلتون نشسته.
نظرات كاربران :
نام :
ايميل :
متن نظر : * 
 
متن بالا را وارد نماييد* 
 
دانلود رایگان
تماس با ما
خیابان انقلاب اسلامی - خیابان 12 فروردین - کوچه نوروز - پلاک 4 - واحد 3
شماره تماس: 02166475618 الی 20
شماره پیامک:  02166475620

سوالاتی در خصوص کنکورهای ارشد و دکتری روانشناسی و مشاوره

.