.
تبلیغات

اختلالات روانی, اختلال, پراشتهایی, پراشتهایی عصبی, bulimia nervosa, جوع, پرخوری, اختلال پراشتهایی عصبی, روانشناسی, بیماری های روانی, بیماری روانی, اختلالات اضطرابی, اختلالات خوردن, اختلالات خواب, اختلالات خلقی, فوبی, اضطراب, استرس, هراس, پنیک, حمله پنیک, روانشناسی مرضی, آسیب شناسی روانیپراشتهایی عصبی/جوع Bulimia Nervosa))

 

اختلال پرخوری به عکس روان‌­بی­ اشتهایی، مفهوم بالینی بسیار جدیدتری است. ضوابط تشخیص مبتلایان به پرخوری بسیار شبیه به ضوابط مبتلایان به روان‌ بی­اشتهایی است با این تفاوت که وزن بهنجار خود را حفظ می کند.

اختلال پرخوری براساس برانگیختکی ناگهانی،  مقاومت­ ناپذیر ومهارنشدنی نسبت به خوردن مشخص می­شود مدت زمان آن محدود است و ازچند دقیقه تا حدود یکساعت طول می­کشد. مقدارغذایی که بیماردرخلال این مدت صرف می­کند آشکارا بیش ازمقداری است که بسیاری دیگر از افراد در همین مدت وشرایط توانایی خوردن آن را دارند. بیمار معمولاً توانایی مهار این بحران را ندارد و نمی­تواند خوردن را متوقف کند وتا آنجا که ممکن است به پنهان کردن رفتارخود بپردازد.  معمولاً به انتخاب غذاهای شیرین، نرم و با کالری زیاد مانند بستنی وشیرینی گرایش دارد.

اختلالات روانی, اختلال, پراشتهایی, پراشتهایی عصبی, bulimia nervosa, جوع, پرخوری, اختلال پراشتهایی عصبی, روانشناسی, بیماری های روانی, بیماری روانی, اختلالات اضطرابی, اختلالات خوردن, اختلالات خواب, اختلالات خلقی, فوبی, اضطراب, استرس, هراس, پنیک, حمله پنیک, روانشناسی مرضی, آسیب شناسی روانی


وزن افراد مبتلا به پرخوری به رغم نوسان­های قابل ملاحظه درطیف بهنجار باقی می­ماند. اماگاهی نیز وزن برخی از بیماران تا حدی کاهش می­یابد که واجد ضوابط تشخیص روان ‌بی­ اشتهایی می­شوند وگروهی دیگرازآنها به علت پرخوری دچارفربهی می­گردند. 
نوسان های وزن که ناشی ازتناوب بحران های پرخوری و نخوردن یا تخلیه غذاهای مصرف شده است، درآنها مشاهده می شود.
پراشتهایی عصبی از بسیاری جهات نمایانگر شکست تلاش‌های بیمار در دستیابی به وضعیت بی‌اشتهایی عصبی است. هدف بیماران در هر دو اختلال لاغری مفرط است.  اما در پراشتهایی عصبی بیمار در مقایسه با بیماران مبتلا به نوع محدودکننده بی‌اشتهایی عصبی کمتر می‌توانند حالت نیمه گرسنگی یا گرسنگی شدید را به طور پیوسته حفظ کنند و در مواردی به پرخوری دست می‌زنند.
پرخوری‌های ناخواسته منجر به اقدامات ثانویه‌ای برای اجتناب از افزایش وزن مورد هراس بیمار می‌شود که برای این منظور رفتارهای جبرانی مختلفی از جمله پاکسازی یا ورزش‌های مفرط انجام می‌شود.
برخلاف بیماران بی‌اشتهایی عصبی، این بیماران ممکن است وزن طبیعی خود را حفظ کنند.


 

گروه آموزشی کیهان
 ارشد و دکتری روانشناسی

 

مطالب مرتبط:


 

تعداد بازديد : 421
نظرات كاربران :
نام :
ايميل :
متن نظر : * 
 
متن بالا را وارد نماييد* 
 
دانلود رایگان
تماس با ما
خیابان انقلاب اسلامی - خیابان 12 فروردین - کوچه نوروز - پلاک 4 - واحد 3
شماره تماس: 02166475618 الی 20
شماره پیامک:  02166475620

سوالاتی در خصوص کنکورهای ارشد و دکتری روانشناسی و مشاوره

.